Güneş!!

Yazamadım, Yazmadım!

Yazacaklarımın olmadığından değil...

Sesli düşünmeler-imin suskunluğundan . 

Ya kendimden sakındığım ya da kayıt etmek istemediğim düşüncelerim. 

Bir çok şey hızlıca gelip geçti. 

Şaşkınlıkla neyin içine dahil olduğumu algılayamadan ,  

Daha önemli başka şeylerin içinde buldum kendimi. 

Hayat öncelikleri anında değiştiriyor. 

Kendi dışında gelişen olayları bırakıp daha önemlilere yöneliyorsun. 

Çok çok istenip de ayrılmak zorunda bırakılan mutluluklar....

Kaybettiğimiz de ancak önemini anladığımız sağlığımız vs vs vs.

Kışın bizi epey üşüttüğü ve bir o kadar da şaşkınlıkla güneşli günler gösterdiği bu günler de.  

Güneş'in beni artık terk ettiğini, tekrar gelmemesi için kapılarımı sıkı sıkı kapattığımı düşündüğüm şu günler de..

Hiç de tahmin etmediğim, Artık gelmez dediğim gelmesini beklemediğim anlar da. 

Güneş doğdu! 

Kış Güneşi mi ? diye düşünürken !  

Bir gerçekle karşılaştım. 

Şimdiye kadar hiç hissetmediğim, nasıl olduğunu bilemediğim bir şey!?. 

Önce inanmak istemediğim.

Kış Güneşi sandığım güneş ısıtıyordu!

İliklerime kadar ısınırken. 

Keşfettigim.

Keşfettikçe korktuğum.

Korktukça yaklaşan, yaklaştıkça ısıtan ...... 

Güneşin bir gün yine batacağı düşüncesi aldığında,ısıttık birbirimizi...  Güvenle.

Her şeyi kenara sıyırarak bir elimle... 

Kış'ın bütün soğuna rağmen kendimi Güneş'in sıcaklığına bıraktım. 

Her nasıl tarif edilirse edilsin "Şey"lere saldım kendimi.. 

Güneşi zor bulduğumuz bu günler de hepimize bol güneşli günler...

*PS: Kare , Bir tren istasyonunun alt geçidi .