Uzun aradan sonra... Her aklıma geldiğinde burası.. " yazacak çok şey var toparlayıp yazayım" diye diye .. Olan çok şeyler çoğalmaya ve toplamaya çalışma ise daha da dağılmaya başladı. Bir çok şey yaşandı bir çok şey hala yaşanıyor.. Kimilerini yaşadığım hayatın kenarına koydum kimilerini daim kıldım kimileri yeni katıldı hoşluklarla... Hem toplumsal hem kişisel ciddi değişimler oldu. Pozitifliklerle negatiflikler yarış ediyor. E birazda hayat bu! diyeceğiz. Birini anlatsam diğerinin hatrı kalacak. Ama öyle yada böyle güzel olan şeyler daha çok akılda kalıyor. Bir yıl daha gitti. Yaşadıklarımızla ve yaşamak istediklerimizle.. Gelecek yıla bütün sorumluluğu yükleyerek dilekler dileyeceğiz .. Olmasın! Gelsin ! Ver! diye diye.. Bunların yarısı da bizim elimizde Yeni kapıların oluştuğu Eski kapılarımızı unutmadan .. Herkese güzel kapılar denk gelsin .. Yolumuz açık Kalbimiz sıcak Hayat sevincimiz bol olsun ;) ...
Her şey üstüne üstüne gelmeye başladığında, bütün cümleler beyninin içinde dörtnala koşmaya başladığında . Ve bazen ne kadar çaresiz kalsan da .. Bir adım geri çekilip fotoğrafı görmek gerekiyor belki de. Ve işte böyle zamanlar da, beynimdeki çekmeceleri düzenlemek yada fotoğrafa doğru bakmak için yürüyorum . Fasulyenin nasıl piştiğini düşünüyorum. Yapmak zorunda olduklarınız ile yapmak istedikleriniz... Yapmak istediklerini yaşa ! demek bazen çok kolay . Yaşamınızı devam ettirmek için katlanmak zorunda olduğumuz şeyler olduğu sürece ve sadece aracı amaç haline getirmediğim sürece ... yürüdüğüm yolda ilerlemek için katlanıyorum/z. Yürüdükçe sanki her şeyi ardımda bırakarak uzaklaşıyorum .. Kulağımda notalar ayağımda rahat ayakkabı.. Her adımda sanki hafifliyor.. üstümden yavaş yavaş akıp gidiyor..camdan süzülen su damlası gibi. Hayata, kafamı kaldırıp bakmaya başlıyorum . Görmediğim,fark etmediği...
Bahar tam geldi derken kış'ın rövanş günlerini yaşıyoruz. Dönüp ardıma baktığım da son bir kaç ayın nasıl da borsa çizgisi gibi olduğunu gördüm. Tam her şeyi yerine koyduğunu sanırken her şeyin aslında olması gereken yerde olmadığını görmek. Bildiğin ve uyguladığımı sandığım şeylerin .. aslında olmadığı ile karşılaşmak ! Vücudum beynim artık imdat çığlığını bastığında bunun farkına varmak . ! "Acımadı ki acımadı ki " şarkısını söylemek den . Kendi çığlığını duymamak . Ve aslında hiç farkına varmadığım bir eksiği görmek ! Her durumdan bir zırh daha geçirirken sırtıma, omuzlarım daki ağırlığını fark etmek. Öyle ki farkına bile varmadığın tenim sandığım bir zırhımın olduğunu da görmek ! Ve ağır gelen zırhları teker teker geri de bırakmak. Silkinip tekrar, saçılmış kırıklıklarını cebine koyup, tek hareketle ayağa kalkmak. Tüm iç çekme...
Tam 4 yıl oldu! 4 yıl dediğimde sanki çok olmuş gibi. Ama şöyle düşündüğüm de acısı alışılmış olsa da gittiğin sanki daha yeni gibi . Sanki yine gittiğimde eve, görecekmişim gibi. Her annemle konuştuğum da bir kez daha farkına vardığım. Her aklıma geldiğinde yüzümde özlemle gülümsememe neden olan. Belki de ilk defa gidişini kabullendim artık. Belki de .. Çocukluğumdan hatırladıklarım; Bayramlarda , senelik izinler de bir araya geldiğimiz. Ve hep özlediğim. Kardeşler arası kavga ettiğimiz de, sen gelince okutmak için deftere yazdıklarımız. " Ablam saçımı çekti, kardeşim bana vurdu" dan öteye geçmeyen, sen gelince asla aklımıza gelmeyen şikayetlerimiz. Bizler için gittiğin yerlerden bizlerden ayrı yaşayarak ve uzak yaşayarak geçirdiğin, deli gibi çalışarak geçirdiğin bir ömür. Tam evliliğinin ve emekliliğinin rahatını yaşayacakken ve yapmak isted...
Bir dumansan ellerim de, var ya da yok olan. Ne ağırsın varlığın kadar, ne yoksun hissettiğim kadar. Varlığın bir üflemeye bakar. Onlyvy.21.04.2012 14:16