Ana içeriğe atla

Günler Sonra



Uzun aradan sonra...

Her aklıma geldiğinde burası.. " yazacak çok şey var toparlayıp yazayım" diye diye  .. Olan çok şeyler çoğalmaya ve toplamaya çalışma ise daha da dağılmaya başladı.

Bir çok şey yaşandı bir çok şey hala  yaşanıyor..

Kimilerini yaşadığım hayatın kenarına koydum kimilerini daim kıldım kimileri yeni katıldı hoşluklarla...

Hem toplumsal hem kişisel ciddi değişimler oldu.
Pozitifliklerle negatiflikler yarış ediyor.
E birazda hayat bu! diyeceğiz.

Birini anlatsam diğerinin hatrı kalacak.

Ama öyle yada böyle güzel olan şeyler daha çok akılda kalıyor.

Bir yıl daha gitti.

Yaşadıklarımızla ve yaşamak istediklerimizle..

Gelecek yıla bütün sorumluluğu yükleyerek  dilekler dileyeceğiz ..
Olmasın! Gelsin ! Ver! diye diye.. Bunların yarısı da bizim elimizde

Yeni kapıların oluştuğu
Eski kapılarımızı unutmadan  ..
Herkese güzel kapılar denk gelsin  ..

Yolumuz açık
Kalbimiz  sıcak
Hayat sevincimiz  bol olsun  ;)

Görüşmek üzere ( bu kadar uzun olmayacak ayrilik söz ! :)  )


**Fotoğraf  2013 Temmuz- Bodrum da






Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aş Erdiğim...

Uzun süredir aklımda olan, istediğim, aş erdiğim, isteyip de uygulayamadığım. Gitmek!  Bu kadar gitmeye aş erip de yerinde sayan bir çok kişi gibi duruyorum. Beynim sürekli bu duygu ile kavruluyor. Nereye olduğunun çok da öneminin olmadığı yollar. Gittiğimde oraya hafifleyeceğim.  Bilmediğim sokaklardan geçeceğim. Belki dilini dahi bilmediğim insanlarla konuşmaya çalışacağım.  Onun anlattığını anlamak için kendimi zorlayacağım. "Keşke herkesin birbirini anladığı bir cip olsaydı da başka diller de konuşulan gündelik hayatı dinleye bilseydim" diye düşüneceğim. Kızacağım kendime yine. Başka insanların dillerini bilmediğimden.  Herkesin gittiği yerleri es geçip arka sokaklara sapacağım. Sokakta belki sohbet eden iki yaşlı insanı dinleyeceğim. Her evin kapısına bakarken " kim bilir kaç insan bu kapıdan ben gibi çıktı koşarak ? " diyeceğim .   Bir pencereden uçuşan tüle bakacağım. Yanımdan koşarak b...

Sonunda

Sonunda başladım. Uzun süredir beklettiğim, ertelediğim, acaba dediğim şey de .. Bugün ertelemeden anında yazmak için ilk adımı atmak dı benimki.. Ama kızgın ama kırgın ama herşey için. Sesli düşünmek gibi.. Kendi kendine konuşmak gibi.. Rast gele bana  ..

Sen Gidince ...

Tam 4 yıl oldu!  4 yıl dediğimde sanki çok olmuş gibi.  Ama şöyle düşündüğüm de acısı alışılmış olsa da gittiğin sanki daha yeni gibi .  Sanki yine gittiğimde eve, görecekmişim gibi. Her annemle konuştuğum da bir kez daha  farkına vardığım.  Her aklıma geldiğinde yüzümde özlemle gülümsememe neden  olan. Belki de ilk defa gidişini kabullendim artık. Belki de .. Çocukluğumdan hatırladıklarım; Bayramlarda , senelik izinler de bir araya geldiğimiz. Ve hep özlediğim.   Kardeşler arası kavga ettiğimiz de, sen gelince okutmak için deftere yazdıklarımız.  " Ablam saçımı çekti, kardeşim bana vurdu" dan öteye geçmeyen, sen gelince asla aklımıza gelmeyen şikayetlerimiz.  Bizler için gittiğin yerlerden bizlerden ayrı yaşayarak ve uzak yaşayarak geçirdiğin, deli gibi çalışarak geçirdiğin bir ömür.   Tam evliliğinin  ve emekliliğinin rahatını yaşayacakken ve yapmak isted...