Ana içeriğe atla

Başlangıçlar...



Bazen olaylar öyle koşturur ki ardından bile izleyecek fırsatın olmaz. Tam ortasında onunla koşmak zorundasındır.

Yok canım!  dediğin şeyleri yaparken bulursun .
Yeni bir başlangıç ve ciddi ciddi hayatımda değişim!

Yeni bir yol ama bu kez yanlız değil.
Meraklı, umutlu, kaygılı hatta ara ara korku da. 
Uzun yılların getirdiği alışkanlıkları bırakmak ya da hala devam ettirebilmek!
Bilinmez. 
Ama en azından bunları bile aşarken  ılımlı geçiş sağlayabileceğini düşünme gücü.

2014 benim için ciddi değişimlerin heyecanların kaygıların yılı oldu.
Kendim de kendimin bile farkında olmadığı yerleri farketme yılı oldu.

Yaşadığımız toplumdaki değişim hayatımdaki  değişimler gibi değil malesef
 Daha negatif  daha insafsız, umuda balta vuran günler ardı ardına koşturuyor . 
 En fenası da toplumdaki doğruların yer değiştirmesi. 
İnsan olmanın unutulduğu, korkunç olanların alışıldığı ve meşrulaştırıldığı...
Farkında olmanın suç olduğu bir toplum!

Böyle bir yolda farklı da olsa aynı yolda yürüme cesaretimiz ! 
Sevgi ve Samimiyetle...







** Ve  18 Ekim ! sadece imza ile "değişen" hayat














Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aş Erdiğim...

Uzun süredir aklımda olan, istediğim, aş erdiğim, isteyip de uygulayamadığım. Gitmek!  Bu kadar gitmeye aş erip de yerinde sayan bir çok kişi gibi duruyorum. Beynim sürekli bu duygu ile kavruluyor. Nereye olduğunun çok da öneminin olmadığı yollar. Gittiğimde oraya hafifleyeceğim.  Bilmediğim sokaklardan geçeceğim. Belki dilini dahi bilmediğim insanlarla konuşmaya çalışacağım.  Onun anlattığını anlamak için kendimi zorlayacağım. "Keşke herkesin birbirini anladığı bir cip olsaydı da başka diller de konuşulan gündelik hayatı dinleye bilseydim" diye düşüneceğim. Kızacağım kendime yine. Başka insanların dillerini bilmediğimden.  Herkesin gittiği yerleri es geçip arka sokaklara sapacağım. Sokakta belki sohbet eden iki yaşlı insanı dinleyeceğim. Her evin kapısına bakarken " kim bilir kaç insan bu kapıdan ben gibi çıktı koşarak ? " diyeceğim .   Bir pencereden uçuşan tüle bakacağım. Yanımdan koşarak b...

Sonunda

Sonunda başladım. Uzun süredir beklettiğim, ertelediğim, acaba dediğim şey de .. Bugün ertelemeden anında yazmak için ilk adımı atmak dı benimki.. Ama kızgın ama kırgın ama herşey için. Sesli düşünmek gibi.. Kendi kendine konuşmak gibi.. Rast gele bana  ..

Sen Gidince ...

Tam 4 yıl oldu!  4 yıl dediğimde sanki çok olmuş gibi.  Ama şöyle düşündüğüm de acısı alışılmış olsa da gittiğin sanki daha yeni gibi .  Sanki yine gittiğimde eve, görecekmişim gibi. Her annemle konuştuğum da bir kez daha  farkına vardığım.  Her aklıma geldiğinde yüzümde özlemle gülümsememe neden  olan. Belki de ilk defa gidişini kabullendim artık. Belki de .. Çocukluğumdan hatırladıklarım; Bayramlarda , senelik izinler de bir araya geldiğimiz. Ve hep özlediğim.   Kardeşler arası kavga ettiğimiz de, sen gelince okutmak için deftere yazdıklarımız.  " Ablam saçımı çekti, kardeşim bana vurdu" dan öteye geçmeyen, sen gelince asla aklımıza gelmeyen şikayetlerimiz.  Bizler için gittiğin yerlerden bizlerden ayrı yaşayarak ve uzak yaşayarak geçirdiğin, deli gibi çalışarak geçirdiğin bir ömür.   Tam evliliğinin  ve emekliliğinin rahatını yaşayacakken ve yapmak isted...