Ana içeriğe atla

Askıda Kalan Yazı






...

Pamuk ipliği mi  çelik iplik mi olduğu yaşama geçişte anlaşılıyor.
Ya tutarsın ya tutamazsın o eli..
Geç atılan adımın, geç söylenen sözlerin bazen telafisi yoktur.

Sözler!
Uçurumdayken tutunduğun bir dal gibi gelen.

Söylediğinde bir kere daha doğuran  da ...
Öldüren  de .

Bir kez daha doğuran sözleri, ancak yaşam içinde o anlar geldiğin de hayat bulduğun da yaşar ve gerçek kılar.

Sözlerimiz...
Zor söylediğimiz ama hayatta kalabilmesi için de zorlandığımız sözlerimiz....

Sözler...
Hayat da yeri geldiğinde yaşayamamış ölü doğum olmuş sözlerimiz.

Bir sonraki adımı attıran ya da yerinde saydıran da.
Ya yolda yalnız yürüten ya da o eli sıkıca tutturan.



Kış günlerinde üşütmeyen tüm Güneşlere...



Etiketler:

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aş Erdiğim...

Uzun süredir aklımda olan, istediğim, aş erdiğim, isteyip de uygulayamadığım. Gitmek!  Bu kadar gitmeye aş erip de yerinde sayan bir çok kişi gibi duruyorum. Beynim sürekli bu duygu ile kavruluyor. Nereye olduğunun çok da öneminin olmadığı yollar. Gittiğimde oraya hafifleyeceğim.  Bilmediğim sokaklardan geçeceğim. Belki dilini dahi bilmediğim insanlarla konuşmaya çalışacağım.  Onun anlattığını anlamak için kendimi zorlayacağım. "Keşke herkesin birbirini anladığı bir cip olsaydı da başka diller de konuşulan gündelik hayatı dinleye bilseydim" diye düşüneceğim. Kızacağım kendime yine. Başka insanların dillerini bilmediğimden.  Herkesin gittiği yerleri es geçip arka sokaklara sapacağım. Sokakta belki sohbet eden iki yaşlı insanı dinleyeceğim. Her evin kapısına bakarken " kim bilir kaç insan bu kapıdan ben gibi çıktı koşarak ? " diyeceğim .   Bir pencereden uçuşan tüle bakacağım. Yanımdan koşarak b...
12 yorum
Devamı

Sonunda

Sonunda başladım. Uzun süredir beklettiğim, ertelediğim, acaba dediğim şey de .. Bugün ertelemeden anında yazmak için ilk adımı atmak dı benimki.. Ama kızgın ama kırgın ama herşey için. Sesli düşünmek gibi.. Kendi kendine konuşmak gibi.. Rast gele bana  ..
12 yorum
Devamı

Sen Gidince ...

Tam 4 yıl oldu!  4 yıl dediğimde sanki çok olmuş gibi.  Ama şöyle düşündüğüm de acısı alışılmış olsa da gittiğin sanki daha yeni gibi .  Sanki yine gittiğimde eve, görecekmişim gibi. Her annemle konuştuğum da bir kez daha  farkına vardığım.  Her aklıma geldiğinde yüzümde özlemle gülümsememe neden  olan. Belki de ilk defa gidişini kabullendim artık. Belki de .. Çocukluğumdan hatırladıklarım; Bayramlarda , senelik izinler de bir araya geldiğimiz. Ve hep özlediğim.   Kardeşler arası kavga ettiğimiz de, sen gelince okutmak için deftere yazdıklarımız.  " Ablam saçımı çekti, kardeşim bana vurdu" dan öteye geçmeyen, sen gelince asla aklımıza gelmeyen şikayetlerimiz.  Bizler için gittiğin yerlerden bizlerden ayrı yaşayarak ve uzak yaşayarak geçirdiğin, deli gibi çalışarak geçirdiğin bir ömür.   Tam evliliğinin  ve emekliliğinin rahatını yaşayacakken ve yapmak isted...
8 yorum
Devamı